Rambla del Canâr
Laatste tijd heel droog en weinig regen gehad. De natuur staat te springen om wat water. De bergen om ons heen zorgen ervoor dat de wolken om ons heen gaan. Dat betekent dat de regen ook om ons heen gaat. De regen blijft dus aan de andere kant van de bergen hangen. Voor ons wel lekker, hoewel een buitje op zijn tijd ook lekker kan zijn, maar voor de natuur is het minder.
Ondanks dat weet een heleboel struiken en bomen toch nog ergens vocht vandaan te halen. Als het ’s nachts afkoelt dan krijg je condens op het gesteente van de bergen en dat druppelt weer de grond in, in de hoop dat dat beetje de plantjes en struiken bereikt.
Maar als het regent dan zie je dat ook gelijk terug. De bloemen en struiken bloeien weer beetje bij beetje op. Bij te veel water loopt het langs de rotsen naar de dieper gelegen delen waar het uitkomt in de zogenaamde Rambla. Vanaf daar gaat het dan naar de zee of een meer of zakt onderweg weer de grond in.
Hier en daar ontstaan ook kleine bronnetjes waar het water uit de bergen loopt. Het is niet schoon dus je kunt het niet drinken.
Door de verschillende metalen in de grond komt er een soort roestwater uit, vandaar niet drinkbaar.
Romeinen
Voor onze jaartelling zijn de Romeinen al begonnen met de mijnbouw in deze regio.
Tin, Lood, en andere metalen werden gedolven om wapens en gebruiksvoorwerpen van te maken. Langs de kust bij Cartagena, Islaplana en Mazarron zijn verschillende verlaten mijnen nu nog te vinden, al dan niet met een gids te bezoeken.
Het gesteente wat uit de mijnen kwam, daar vind je nog steeds kleine brokjes van op de wandelpaden. Als de zon schijnt, schittert het overal.
