Daar zitten we dan!

Met mijn voeten in een bakje water want mijn allergie is bijzonder hevig deze keer. Al dagen loop ik weer op eieren. (gebakken eieren met hele dooiers-dat dan weer wel)

Februari was mijn laatste blogje en sindsdien is er VEEL veranderd. In de wereld natuurlijk en bij ons ook zo het een en ander. Omdat Cor en Wijbe niet naar Spanje konden vertrekken om de caravan naar Isla Plana te brengen ging alles een beetje in de “wachtstand”. Wachten of het wel of niet kon en uiteindelijk duurde het voor ons tot vorige week voordat we besloten dat het wel kon.

Thuis hebben we lekker door gewerkt aan alles wat nog moest gebeuren en toen we vertrokken waren we het erover eens dat het bijna “af” is.

We hebben behoorlijk aan social distancing gedaan en pas in de laatste weken wat afspraken gehad voor eten...

Read More >

The end

De titel is wat zwaarder dan het echt is. The end, van ons werkzame leven is in zicht. PREPENSIOEN!!!!

Maar ‘first things first’. Er is nogal wat veranderd sinds de laatste post die van 11 september vorig jaar is.
Net voor we naar huis reden vanuit Spanje belde de makelaar dat het huis verkocht was. Wij natuurlijk HAPPY, HAPPY,HAPPY. Maandag op het werk belde de makelaar dat de koper zich had teruggetrokken. “Komt bijna nooit voor” zei hij, nou bij ons natuurlijk weer wel. Enniwee, ik natuurlijk in de stress (Wijbe niet die heeft door het hele zenuwslopende proces heen geroepen dat het ‘ allemaal goed zou komen’) en vlak daarna werd het inderdaad verkocht, en voor nog meer geld dan de eerste koper...

Read More >

Ik suis op mijn Eped van de heuvel af. Brood halen bij de bakker. Om 08:15 gaan ze open en je moet bijtijds zijn anders zijn er geen broodjes meer. Ze hebben ook heerlijk stokbrood. Wijbe gaat ook vaak op de step naar de bakker. Het ding is supersnel en tegen die heuvel elke keer opzwoegen is ook zo wat. De eped heeft een motortje van 1700 watt, dus die kan wat.

Momenteel krijgen we qua weer van alles over ons heen. De zogenaamde Gota Fria (koude druppel). Nou er valt wel een beetje meer dan een druppel hoewel we hier in Isla Plana weinig last hebben. Gisteren en vannacht wel veel wind en dan lig je te schudden in je tuigje. Bij het zwemmen ‘s middags vlogen de stoelen en de slippers het zwembad in.

De agua gym met Rosa is ook weer begonnen dus hupsen Tineke en ik gezellig met andere gek...

Read More >

Change!!!!

Het is alweer even geleden, maar ja zo vaak reizen we nu ook weer niet. Hoewel volgens mijn collega’s ik telkens 6 maanden vakantie aan het vieren ben is het toch echt maar 4 weken per keer. Niet verkeerd natuurlijk maar het zijn MAAR 4 weken. We zijn dus weer aangekomen (afgelopen zondag) op Isla Plana na een behoorlijk vermoeiende rit. Veel files en ongelukken dus al met al niet echt relaxed.
Het is sowieso de laatste tijd niet echt relaxed in huisje smörrebröd. Eerst de scheiding van ons kind en de daaraan verbonden toestanden van een huis (ver)kopen en toen besloten we zelf ons huis te verkopen en richting Almere te vertrekken...

Read More >

Anders.

Ik weet niet of het aan ons ligt(dat zal wel weer) maar als iets “plug and play” is dan is het dat NOOIT. Meer “plug and PRAY” maar het is altijd een ‘dingetje’. Voor het installeren van de schotel, om ook eens tv te kunnen kijken, kochten we samen met Tineke en Cor een mooi apparaatje waarmee het een fluitje van een cent zou moeten zijn. NOT!!! Stonden we vorig jaar al lekker te fröbelen op de camping was het dit jaar niet veel beter. Blijmoedig wordt een en ander opgehangen en geïnstalleerd en als we het aanzetten werkt het NIET. De heren kijken bedenkelijk, verzinnen allerlei trucjes waarmee het zou moeten werken en NEE. Geen beeld. 2 DAGEN later wordt in arrenmoede gebeld met de heer Koos. Koos woont op een camping hier vlakbij en schotels en satellieten is zeg maar echt zijn “ding”...

Read More >

Vakantie.

21CAD9F6-C421-46B2-9C95-6DA10F22E0C4

BAF3C579-620D-41AC-A946-7837CE996367

4E4B27AC-620B-42CD-B42B-7D9A98660AA6Hij heeft er duidelijk geen zin in. De oude man die met zijn vrouw in een invalidenwagentje bij de Lidl boodschappen moet doen. Hij kijkt haar nauwelijks aan en bij het pinapparaat moet ze alle moeite doen om uit het karretje omhoog te komen om met zijn pinkaart de betaling te doen. Buiten op het parkeerterrein staat hij al met de boodschappen bij hun auto terwijl zij met haar kromgegroeide handen met hele lange nagels het karretje over het terrein beweegt. Ik bedenk me of ik haar aan moet bieden om haar even te duwen maar besluit het toch maar niet te doen. We zijn boodschappen aan het doen in Mazarron en het zijn onze eerste boodschappen van deze vakantie.

Zaterdagochtend ging om 3 uur de wekker en na de ochtendrituelen zitten we om kwart voor 4 in de auto. EINDELIJK mogen we weg...

Read More >

Voorbereiding.

Ik kom hem heel vaak tegen. Zijn naam weet ik niet maar hij is een bijzondere. Zomer en winter loopt hij in een t-shirt vestje over straat. Het vestje staat helemaal open zodat je zijn magere borstkas kunt zien want onder het vestje draagt hij niets. In de winter staat het vestje ook open maar heeft hij de capuchon dichtgesnoerd om zijn gezicht. Het geheel wordt afgemaakt met een hele donkere zonnebril en in één van zijn handen draagt hij altijd een plastic AH-tasje. Hij bereidt zich voor op het nieuwe seizoen. Winter, naar lente naar zomer en herfst en dan weer winter. Zijn huppelende gang zie ik al van verre want hij loopt ook nog eens midden op straat. Altijd alleen in Amsterdam Zuid en van trams en verkeer trekt hij zich niets aan...

Read More >

Vakantiegevoel.

unnamed (1)

We hebben genoten van onze tijd op de camping. Jody en Mirjam- de zoon en schoondochter van Tineke en Cor kwamen op bezoek en werden op hun laatste dag afgelost door onze zoon Jeffrey die de 60ste verjaardag van zijn vader kwam meevieren. Hij had hard gewerkt en was dus een beetje moe en genoot van het “nietsdoen”. We vonden het heerlijk om hem er een week bij te hebben. We hadden een casita voor hem gehuurd en hij had dus een eigen plekje. 3 in die caravan is echt teveel van het goede!! Met Mirjam hebben Tineke en ik veel baantjes getrokken in het zwembad en op het laatst zelfs de agua-jogging meegedaan. Leuk om te doen.

Samen met Tineke, Cor, Monique en Albert zijn we gaan eten bij Casa del Nono en we hebben genoten...

Read More >

Badgasten.

Zondagochtend. Het is 07:44 en ik zit voor de caravan. Een grote pissebed steekt het kleed over op zoek naar??? Tja naar wat? Wie weet wat een pissebed wil en wat er zich in zijn zielsleven afspeelt???? Misschien komt straks zijn pissebedfamilie wel op bezoek. Wie het weet mag het zeggen.

Vandaag komt Wijbe aan. Nee niet qua gewicht maar met de auto met SPULLEN. Veel spullen.
Er moeten nog wat dingetjes aan de caravan gedaan worden om hem de 21ste eeuw in te trekken dus die zitten in het autootje. Het was een lange reis (ook al vanwege de files ).

Ik ben hier nu een week en het weer heeft zich van zijn beste kant laten zien dus heb ik lekker gezwommen en een en ander opgeruimd...

Read More >

De was.

2013.2.0001

We hangen de vuile was buiten, we delen de lakens uit, het is van hetzelfde laken en pak, als hij zijn hoofd op het kussen legt slaapt zijn kont al, wie bij de hond slaapt krijgt vlooien (als je natuurlijk een hond hebt en deze dan dus ook nog vlooien heeft) en natuurlijk er waait een frisse wind. Het museum ziet er fantastisch uit en met dit heerlijke weer waait het beddengoed alle kanten op en dat is ook goed voor de muizenissen die je soms in je bolletje hebt. Marinus Boezem is een BAAS!!!
Langzaam aan keert de rust een beetje weer en focussen we ons op de toekomst. Geen idee wat die ons gaat brengen maar we bezitten onze ziel in lijdzaamheid en nemen het maar bij de dag...

Read More >